แม้เมื่อฉันยื่นมือออกไป ก็มีความเปลี่ยนแปลง ในอดีต ความโปรดปรานดูเหมือนจะกัดกินฉัน แต่บัดนี้ ความโปรดปรานเปรียบเสมือนสายน้ำที่ไหลเชี่ยวกราก สายน้ำไหลไปโดยไม่สูญเสียตัวตน และหล่อเลี้ยงชีวิตทุกชีวิตในสายน้ำนั้น เมื่อความโปรดปรานของฉันไหลริน อีกฝ่ายก็สังเกตเห็น เช่นเดียวกับที่พลังอันอบอุ่นที่ผุดขึ้นมาภายในตัวฉันถูกส่งผ่านอากาศ สีหน้าและกิริยาท่าทางของอีกฝ่ายก็เปลี่ยนไป ฉันสัมผัสได้ถึงมันในร่างกาย ความโปรดปรานไม่ใช่การระบาย แต่เป็นการหมุนเวียน