ฉันต้องหางานใหม่และพบปะผู้คนใหม่ ๆ แต่ฉันก็พยายามเลี่ยงการโทรและข้อเสนอสัมภาษณ์งานสำคัญ ๆ อยู่เรื่อย ฉันหมกมุ่นอยู่กับความคิดแบบว่า "เดี๋ยวก็โดนปฏิเสธอีก" หรือ "ยังไงก็ต้องล้มเหลวอีกอยู่แล้ว อย่าเพิ่งเริ่มเลย" พอหางานได้ช้าลง ฉันก็ใกล้ถึงเวลาต้องใช้หนี้ให้เพื่อน ๆ แล้ว แค่คิดจะบอกพวกเขาว่า "ฉันยังไม่ได้จ่ายหนี้เลย" ก็เจ็บปวดจนอยากจะตัดขาดการติดต่อและหายตัวไป การถูกปฏิเสธมันน่ากลัวมาก และฉันทนเป็นภาระให้คนอื่นไม่ได้ ฉันจึงพยายามหลีกเลี่ยงความขัดแย้งทุกอย่าง