ฉันกลัวการพูดต่อหน้าคนอื่นมาตั้งแต่เด็ก ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาที่ต้องนำเสนองาน หัวใจจะเต้นแรง เสียงจะสั่น สมองจะว่างเปล่า และจำไม่ได้ว่าต้องพูดอะไร ฉันจำได้แม่นยำถึงตอนมัธยมปลาย ตอนที่ฉันกำลังนำเสนอหนังสือต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้น เหงื่อออกเยอะมาก พูดติดขัด พูดไม่ชัด และพูดไม่จบ ฉันได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของพวกเขา ฉันรู้สึกน่าสงสารและโทรมมาก ตั้งแต่นั้นมา ทุกครั้งที่ต้องพูดต่อหน้าคนอื่น ความทรงจำเหล่านั้นจะย้อนกลับมา และฉันก็เริ่มรู้สึกวิตกกังวล ฉันถูกผลักดันให้เตรียมตัวให้พร้อมอยู่เสมอ แต่เมื่อถึงเวลา หัวใจฉันเต้นแรงและคอแห้งผาก ถึงแม้ว่าฉันจะรู้เนื้อหาดีแล้ว แต่ฉันก็ยังกลัวว่าจะพูดไม่ชัดจนไม่กล้าพูด ฉันจึงพยายามหลีกเลี่ยงโอกาสที่จะได้พูด ฉันอยากจะหลุดพ้นจากความวิตกกังวลนี้