Subscribe
"ฉันมีค่าขนาดนี้เลยเหรอ?" ความอยุติธรรมจากการถูกเพิกเฉย: วิธีสร้างเกราะป้องกันทางจิตวิญญาณเพื่อรักษาความนับถือตนเองโดยไม่ได้รับการยอมรับจากผู้อื่น
หมวดหมู่
- อาชีพ
- ความสัมพันธ์
- การทดลอง
- อีเอฟที
ผู้เขียน
- Lumen
สวัสดี.
ตอนนี้ฉันกำลังเรียนรู้งานผ่านการฝึกงาน ถึงแม้ว่าฉันจะรู้สึกประสบความสำเร็จในการเติบโตผ่านงานนี้ แต่การที่ฉันทำงานโดยไม่ได้รับค่าตอบแทนทางการเงินกลับกัดกินจิตใจฉันมากขึ้นเรื่อยๆ
แม้ว่าฉันจะประสบความสำเร็จมาบ้างแล้ว แต่ฉันก็ยังไม่ได้รับค่าจ้างที่เป็นธรรม บ่อยครั้งที่ฉันรู้สึกว่าตัวเองด้อยค่าและไร้ค่า รู้สึกเหมือนไม่ได้รับค่าตอบแทนที่เพียงพอสำหรับผลงานที่ฉันทุ่มเทลงไป
สิ่งที่ยากที่สุดคือความรู้สึกไม่เชื่อมโยงกับที่ปรึกษาของฉัน เขาพึ่งพาเวลา พลังงาน และความสามารถของฉันอย่างมาก แต่ทุกครั้งที่ฉันเสนอแนะหรือเสนอแนะแนวทางปรับปรุง ความคิดเห็นของฉันกลับถูกเพิกเฉยอย่างสิ้นเชิง หากไม่มีฉัน เขาคงไม่สามารถบรรลุความสำเร็จในปัจจุบันได้ แต่ฉันก็สลัดความรู้สึกที่ว่าถูกเพิกเฉยเพียงเพราะสถานะ "ลูกศิษย์" ของฉันที่ไม่ได้รับค่าตอบแทนไม่ได้
เมื่อสถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันกลับรู้สึกขุ่นเคืองและหดหู่ รู้สึกเหมือนกำลังลดคุณค่าของตัวเองลง ในทางสติปัญญา ฉันเข้าใจว่ากระบวนการนี้เป็นสิ่งจำเป็น แต่ในทางอารมณ์ ทุกครั้งที่ฉันคิดว่า "ฉันมีค่ามากขนาดนี้จริงหรือ" แรงจูงใจทั้งหมดก็หายไป
ฉันขอความช่วยเหลือเพื่อทำลายวงจรของความรู้สึกไร้ค่า ความเคียดแค้น การละเลย และภาวะซึมเศร้า และก้าวไปข้างหน้าโดยตระหนักอย่างเต็มที่ถึงคุณค่าและพรสวรรค์ของฉัน โดยไม่คำนึงถึงสถานการณ์ภายนอก
บรรเทาความรู้สึกอับอายและความอยุติธรรม
ประการแรก ฉันจะดำเนินการ EFT ต่อไปโดยมุ่งเน้นไปที่อารมณ์ที่ฉันรู้สึกแรงกล้าที่สุดในขณะนั้น ซึ่งก็คือ ความรู้สึกว่า "ได้รับการตอบแทนที่ไม่เพียงพอสำหรับความสำเร็จของฉัน" และความเคียดแค้นที่ถูกครูเพิกเฉย
ขั้นตอนที่ 1: วัดระดับความเข้มข้นของอารมณ์ (SUD Level)
ในขณะนี้ ให้คิดถึงอารมณ์ที่คุณรู้สึกมากที่สุดในร่างกายของคุณ (ความทุกข์ ความเคียดแค้น ความหดหู่ ฯลฯ)
คุณรู้สึกถึงอารมณ์นี้บริเวณใดของร่างกาย (เช่น หน้าอก สะดือ ไหล่ ฯลฯ)
อารมณ์นี้รุนแรงแค่ไหนเมื่อวัดจากระดับ 0 (ไม่เลย) ถึง 10 (รุนแรงมาก) (ระดับ SUD)
การทำซ้ำคำสั่งการตั้งค่า
ตอนนี้ ทำซ้ำประโยคตั้งค่าต่อไปนี้สามครั้ง พร้อมกับแตะจุด Karate Chop Point อย่างต่อเนื่อง จดจ่อกับอารมณ์ของคุณอย่างตรงไปตรงมาขณะที่คุณพูดประโยคนี้
การตั้งค่าไวยากรณ์:
“แม้ว่าฉันจะรู้สึกสิ้นหวังและถูกกระทำผิดเพราะไม่ได้รับการชดเชยอย่างครบถ้วน แต่ฉันยังคงรักและยอมรับตัวเองอย่างลึกซึ้งและสมบูรณ์”
การแตะ (ทำซ้ำ 3 ครั้ง):
“แม้ว่าฉันจะรู้สึกสิ้นหวังและถูกกระทำผิดเพราะไม่ได้รับการชดเชยอย่างครบถ้วน แต่ฉันยังคงรักและยอมรับตัวเองอย่างลึกซึ้งและสมบูรณ์”
“แม้ว่าฉันจะรู้สึกสิ้นหวังและถูกกระทำผิดเพราะไม่ได้รับการชดเชยอย่างครบถ้วน แต่ฉันยังคงรักและยอมรับตัวเองอย่างลึกซึ้งและสมบูรณ์”
“แม้ว่าฉันจะรู้สึกสิ้นหวังและถูกกระทำผิดเพราะไม่ได้รับการชดเชยอย่างครบถ้วน แต่ฉันยังคงรักและยอมรับตัวเองอย่างลึกซึ้งและสมบูรณ์”
การแตะลำดับ
ตอนนี้ ให้แตะจุดกดจุดทั้ง 8 จุดบนร่างกายตามลำดับ ประมาณ 7 ครั้งในแต่ละจุด พร้อมกับท่อง "วลีเตือนความจำ" วลีเตือนความจำนี้จะช่วยเตือนคุณถึงสภาวะอารมณ์ปัจจุบันของคุณ ช่วยปลดปล่อยพลังงานทางอารมณ์
วลีเตือนใจ: "ความทุกข์ยากและความอยุติธรรมนี้"
ส่วนบนของศีรษะ คิ้วด้านใน (คิ้ว) ด้านข้างของดวงตา ใต้ตา ใต้จมูก คาง ใต้กระดูกไหปลาร้า ใต้วงแขน | "ความโทรมและความอยุติธรรมนี้" “การชดเชยผลงานไม่เพียงพอ” “ความอยุติธรรมจากการถูกเพิกเฉย” "คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้หากไม่มีฉัน" “ฉันรู้สึกว่าถูกละเลยเพียงเพราะสถานะของฉัน” "ความโทรมและความเศร้าหมองนี้" “ฉันรู้สึกเหมือนว่าคุณค่าของฉันถูกละเลย” “ความรู้สึกไม่ยุติธรรมทั้งหมดนี้” |
การทดสอบและการทำซ้ำ
ใช้เวลาสักครู่เพื่อหายใจเข้าลึกๆ และหันกลับมาสนใจอารมณ์ที่คุณวัดในตอนแรก ได้แก่ ความเคียดแค้นและความอับอาย
ความเข้มข้นทางอารมณ์ของคุณในปัจจุบัน (SUD Level) คือเท่าไร?
เปลี่ยนวลีเตือนใจ (เน้นอารมณ์ที่ยังเหลืออยู่) : "ความแค้นที่ตกค้าง"
วลีการตั้งค่า (แตะมือ 3 ครั้ง):
“ถึงแม้จะยังคงมีความรู้สึกเคียดแค้นหลงเหลืออยู่ แต่ฉันยังคงรักและยอมรับตัวเองอย่างลึกซึ้งและสมบูรณ์”
การแตะลำดับ: ไวยากรณ์การเตือนความจำ
"ความอยุติธรรมที่เหลืออยู่นี้"
“ฉันยังรู้สึกโทรมอยู่”
"ช่วงเวลาที่ครูของฉันเพิกเฉยต่อฉัน"
“ฉันรู้สึกเหมือนว่าความคิดเห็นของฉันถูกเพิกเฉย”
“ฉันรู้สึกเหมือนว่าการมีส่วนสนับสนุนของฉันไม่ได้รับการยอมรับ”
"ความหงุดหงิดที่เหลืออยู่นี้"
“ช่องว่างระหว่างค่านิยมและสถานะของฉัน”
“ความอยุติธรรมที่เหลืออยู่”
การปรับกรอบความคิดเชิงบวก
หากระดับความเข้มข้นทางอารมณ์ของคุณลดลงต่ำกว่า 2 คุณสามารถก้าวไปสู่ขั้นของการสร้างการยอมรับตนเองในเชิงบวกและมุมมองใหม่ได้ เปลี่ยนข้อความเตือนเป็นเชิงบวก แล้วแตะ
วลีการตั้งค่า (แตะมือ 3 ครั้ง):
แม้ว่าฉันยังคงมีความรู้สึกนี้อยู่บ้าง แต่ฉันรักและยอมรับตัวเองอย่างลึกซึ้งและสมบูรณ์ โดยรู้ว่าคุณค่าของการมีส่วนสนับสนุนของฉันนั้นเกินกว่าสถานะของฉันมาก
วลีเตือนใจ: "คุณค่าของฉันไม่เคยเปลี่ยนแปลง"
วลีเตือนความจำ
“การมีส่วนร่วมของฉันชัดเจน คุณค่าของฉันยังคงไม่เปลี่ยนแปลง”
“ฉันรู้คุณค่าของตัวเองแม้จะไม่ได้รับการยอมรับจากครูก็ตาม”
“ฉันก็ขาดไม่ได้สำหรับงานนี้แล้ว”
“ฉันจะยอมรับความสำเร็จของตัวเอง”
“เลือกคุณค่าภายใน ไม่ใช่การรักษาภายนอก”
“ความพยายามและการมีส่วนร่วมของฉันนั้นคุ้มค่าอย่างยิ่ง”
“ฉันแข็งแกร่งขึ้นจากประสบการณ์นี้”
“คุณค่าของฉันก็เพียงพอและล้นเหลือแล้ว”
การตรวจสอบขั้นสุดท้าย
หายใจเข้าอีกครั้งและมุ่งความสนใจไปที่ความรู้สึกอับอายและเคืองแค้นที่คุณรู้สึกในตอนแรก
ความเข้มข้นทางอารมณ์ของคุณในปัจจุบัน (SUD Level) คือเท่าไร?
เมื่อคุณนึกถึงสถานการณ์ที่คุณถูกครูเพิกเฉย คุณรู้สึกอย่างไร (เช่น ฉันยังรู้สึกไม่สบายใจ แต่ตอนนี้ฉันรู้สึก "สงสาร" มากกว่ารำคาญ)
หากอารมณ์ของคุณถึง 0 หรือ 1 แสดงว่าคุณได้ปลดปล่อยพลังงานของอารมณ์เชิงลบเหล่านี้และเปิดรับมุมมองใหม่แล้ว คุณค่าภายในของคุณไม่ได้ถูกกำหนดโดยรางวัลหรือผลตอบแทนภายนอก ฉันหวังว่าเซสชั่น EFT นี้จะช่วยให้คุณสร้างการยอมรับตนเองอย่างแน่วแน่ในคุณค่าและการมีส่วนร่วมของคุณ ทำซ้ำขั้นตอนนี้ตามความจำเป็นเพื่อจัดการกับอารมณ์ที่ละเอียดอ่อนที่เหลืออยู่ต่อไป
