พื้นที่เรื่องราว
Subscribe
ความหวังเหนือความยากจนและความสิ้นหวัง | ความอบอุ่นที่ก่อขึ้นด้วยน้ำตาและคำอธิษฐาน
Category
- การทำสมาธิ
Created by
- Lumen
ทุกครั้งที่ฉันเห็นคนยากจนและทุกข์ทรมาน ความเจ็บปวดของพวกเขาก็กลายเป็นความเจ็บปวดของฉันเอง และฉันก็เชื่อมโยงกับมันด้วยการอธิษฐาน ทันทีที่ฉันเผชิญกับความทุกข์ทรมานของพวกเขา หัวใจของฉันเจ็บปวดราวกับถูกฉีกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ความทุกข์ทรมานจากความจริงที่ปรากฏต่อหน้าต่อตาดูเหมือนจะไหลบ่าเข้ามา บีบรัดหัวใจฉันไว้ ทำไมโลกนี้ถึงไม่ยุติธรรมนัก ทำไมบางคนถึงมีชีวิตที่อุดมสมบูรณ์ ในขณะที่บางคนต้องดิ้นรนเพื่อหาเลี้ยงชีพแม้เพียงมื้อเดียวในแต่ละวัน ฉันหวั่นไหวกับคำถามเหล่านี้อยู่เสมอ แต่ท่ามกลางความพังทลายนั้น ฉันกลับลุกขึ้นมาอีกครั้งด้วยการอธิษฐาน
ฉันรู้ดีว่าไม่ใช่เงินทองหรือชื่อเสียงที่หล่อเลี้ยงชีวิตฉัน พวกเขาเปรียบเสมือนเงาที่เลือนหายไปในเร็ววัน สิ่งที่หล่อเลี้ยงฉันอย่างแท้จริงคือความสามารถในการร่ำไห้ร่วมกับผู้ที่ร่ำไห้ เจ็บปวดร่วมกับผู้ที่ล้มลง และเก็บชีวิตของพวกเขาไว้ในใจและสวดภาวนา ฉันไม่มีทรัพย์สมบัติใดจะแบ่งปันให้พวกเขาโดยตรง ไม่มีทักษะทางการแพทย์ที่จะรักษาร่างกายพวกเขาได้ แต่ฉันก็ไม่อาจเพิกเฉยต่อการปรากฏตัวของพวกเขาได้ ราวกับโชคชะตาที่ฝังรากลึก เงาแห่งอดีตของฉันบดบังใบหน้าของพวกเขา และจิตวิญญาณของฉัน ราวกับตอบสนองต่อเสียงคร่ำครวญของพวกเขา นั่งสวดภาวนา
การอธิษฐานเป็นหนทางเดียวที่จะเอาชนะความสิ้นหวังของฉันได้ แม้โลกจะลุกเป็นไฟ ความเกลียดชัง และความแตกแยกคุกเข่าลง ฉันก็คุกเข่าและยกมือขึ้นสู่สวรรค์ ข่าวคราวจากฝรั่งเศส เรื่องราวอันน่าสะพรึงกลัวจากเนปาล ฉีกกระชากหัวใจฉันจนแหลกสลาย แต่ฉันไม่ยอมยอมแพ้ต่อความสิ้นหวัง ฉันจึงหลับตาลง จินตนาการถึงใบหน้าไร้ชื่อของพวกเขา และกระซิบว่า "แสงสว่างดั้งเดิม โปรดประทานความหวังแก่พวกเขา จงขจัดความทุกข์ทรมานของพวกเขา และปล่อยให้พวกเขาผ่านพ้นค่ำคืนแห่งความสิ้นหวัง และต้อนรับรุ่งอรุณ"
คำอธิษฐานของฉันเปรียบเสมือนไฟที่ลุกโชนจากส่วนลึกของหัวใจ ฉันเผาไหม้อดีตของฉันในไฟนั้น หากบังเอิญมีการกระทำผิดบางอย่างที่ไม่รู้ตัวมาเชื่อมโยงกับความทุกข์ทรมานของพวกเขา ฉันอธิษฐานขอให้บาปนั้นถูกเผาผลาญและชำระล้างเช่นกัน ในวินาทีแห่งการอธิษฐานนั้น ฉันขอการอภัย “หากอดีตของฉันพัวพันกับความเจ็บปวดของพระองค์ โปรดอภัยให้ฉันด้วย โปรดอภัยให้ฉัน และขอให้ฉันส่องแสงสว่างบนเส้นทางของพระองค์”
ในคำอธิษฐานอันเร่าร้อนนี้ บางครั้งแสงสว่างก็ส่องลงมา มันเป็นแสงเชิงเปรียบเทียบที่มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ ราวกับคลื่นอุ่นที่ซัดลงมาจากเบื้องบน ห่อหุ้มร่างกายและซึมซาบเข้าสู่หัวใจ ในขณะนั้น ฉันรู้ว่าแสงสว่างนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับฉันเพียงผู้เดียว แต่มันหลั่งไหลไปยังผู้ที่ทุกข์ทรมานจากคำอธิษฐานของฉัน ฉันเชื่อว่ามันจะสัมผัสหัวใจที่บอบช้ำของพวกเขาด้วยแสงแห่งความหวัง และซึมซาบเข้าสู่ชีวิตที่แตกสลายของพวกเขาด้วยความสบายใจเล็กๆ น้อยๆ
ฉันเป็นปรมาจารย์เรกิ ฉันหวังว่าจะได้ไปเยี่ยมพวกเขาด้วยตัวเอง วางมือบนพวกเขา และรักษาพวกเขา แต่ตอนนี้ ฉันเพียงแค่สวดภาวนาขอแสงสว่างในหัวใจ และส่งต่อไปยังพวกเขา หากแม้แต่สิ่งนั้นยังทำไม่ได้ ฉันก็ยังคงสวดภาวนา เพราะการสวดภาวนาไม่ใช่ความปรารถนาของฉัน แต่เป็นพลังที่มองไม่เห็นที่ขับเคลื่อนโลก
โลกนี้แปดเปื้อนไปด้วยความโลภและความเห็นแก่ตัว แต่ฉันเชื่อมั่นว่า สักวันหนึ่งเราจะละทิ้งมันไป และในที่สุดก็จะไปถึงโลกแห่งสันติภาพ หากปราศจากความเชื่อนี้ ฉันคงล้มลงไปแล้ว แต่ฉันไม่ยอมแพ้ ความหวังคืออีกชื่อหนึ่งของการภาวนา วันนี้ฉันก็ภาวนาเช่นกัน ไม่ใช่เพื่อตัวเอง แต่เพื่อวันที่สรรพชีวิตจะได้อยู่ร่วมกัน
วันนี้ฉันจึงขอภาวนาอีกครั้ง สำหรับผู้ที่กำลังร้องไห้อยู่บนท้องถนนในฝรั่งเศส สำหรับผู้ที่กำลังทุกข์ทรมานบนภูเขาในเนปาล และสำหรับผู้คนอีกนับไม่ถ้วนที่ไม่มีใครรู้จักชื่อและใบหน้าของพวกเขา ขอให้น้ำตาของพวกเขาจงอย่าสูญเปล่า ขอให้บาดแผลของพวกเขาได้รับการเยียวยาด้วยความรักในท้ายที่สุด และขอให้คำอธิษฐานเล็กๆ น้อยๆ ของฉันส่งไปถึงพวกเขาดุจดังแสงสว่างที่มองไม่เห็นบนเส้นทางนั้น
ทุกครั้งที่ฉันเห็นคนยากจนและทุกข์ทรมาน ความเจ็บปวดของพวกเขาก็กลายเป็นความทุกข์ทรมานของฉันเอง และฉันก็เชื่อมโยงกับการอธิษฐาน การเชื่อมต่อนี้คือเหตุผลที่แท้จริงของการดำรงอยู่ของฉัน และฉันรู้ว่าคำอธิษฐานนี้จะไม่มีวันสูญหายไปในอากาศ และจะได้รับคำตอบอย่างแน่นอนในสักวันหนึ่ง เพราะการอธิษฐานคือจุดที่ความปรารถนาและน้ำตาของมนุษย์ได้พบกับความเมตตาของสวรรค์
