พื้นที่เรื่องราว
Subscribe
คุณคิดว่าเป็นหมอนรองกระดูกเคลื่อนใช่ไหม? นี่คือคำเตือนจาก 'กล้ามเนื้อส่วนนี้' ที่อาจทำให้กระดูกเชิงกรานยุบตัวได้หากปล่อยทิ้งไว้โดยไม่รักษา
Created by
- Lumen
Category
- กระดูกเชิงกราน
- กระดูกสันหลังส่วนเอว
กล้ามเนื้ออิลิออปโซแอส (Iliopsoas) เป็นกล้ามเนื้อที่ช่วยในการงอสะโพกอย่างแข็งแรง โดยมีจุดกำเนิดจากกระดูกสันหลังส่วนเอวและด้านหน้าของกระดูกเชิงกราน และทอดยาวไปจนถึงกระดูกต้นขา หากกล้ามเนื้อนี้หดตัวหรือตึงตัวเนื่องจากการใช้ชีวิตแบบนั่งอยู่กับที่เป็นเวลานานหรือท่าทางที่ไม่ถูกต้อง จะทำให้การเรียงตัวของกระดูกและข้อต่อผิดปกติ ส่งผลให้เกิดอาการและปัญหาต่างๆ ดังต่อไปนี้
1. กระดูกเชิงกรานเอียงไปข้างหน้าและกระดูกสันหลังส่วนเอวโค้งงอ (ความโค้งของหลังส่วนล่าง)
เนื่องจากกล้ามเนื้ออิลิออปโซแอสยึดติดกับด้านหน้าของกระดูกสันหลังส่วนเอว การหดตัวของกล้ามเนื้อนี้จึงดึงกระดูกสันหลังส่วนเอวไปข้างหน้าอย่างแรง ส่งผลให้เกิดภาวะ **'กระดูกเชิงกรานเอียงไปข้างหน้า'** ซึ่งทำให้กระดูกเชิงกรานเอียงไปข้างหน้า และ เกิดท่าทาง 'กระดูกสันหลังส่วนเอวแอ่นมากเกินไป ' (lumbar lordosis)
เนื่องจากกล้ามเนื้ออิลิออปโซแอสยึดติดกับด้านหน้าของกระดูกสันหลังส่วนเอว การหดตัวของกล้ามเนื้อนี้จึงดึงกระดูกสันหลังส่วนเอวไปข้างหน้าอย่างแรง ส่งผลให้เกิดภาวะ **'กระดูกเชิงกรานเอียงไปข้างหน้า'** ซึ่งทำให้กระดูกเชิงกรานเอียงไปข้างหน้า และ เกิดท่าทาง 'กระดูกสันหลังส่วนเอวแอ่นมากเกินไป ' (lumbar lordosis)
2. อาการปวดหลังเรื้อรัง (ปวดเอว)
ภาวะกระดูกสันหลังส่วนเอวโค้งงอมากเกินไปซึ่งเกิดจากการหดตัวของกล้ามเนื้อพีโซแอส ทำให้เกิดแรงเฉือนที่ไม่จำเป็น เช่น แรงเสียดทาน บนกระดูกสันหลังส่วนล่าง และก่อให้เกิดแรงกดทับ นอกจากนี้ เมื่อกระดูกเชิงกรานเอียงไปข้างหน้า กล้ามเนื้อบริเวณหลังส่วนล่างจะตึงตัวอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญของอาการปวดหลังส่วนล่างเรื้อรัง
ภาวะกระดูกสันหลังส่วนเอวโค้งงอมากเกินไปซึ่งเกิดจากการหดตัวของกล้ามเนื้อพีโซแอส ทำให้เกิดแรงเฉือนที่ไม่จำเป็น เช่น แรงเสียดทาน บนกระดูกสันหลังส่วนล่าง และก่อให้เกิดแรงกดทับ นอกจากนี้ เมื่อกระดูกเชิงกรานเอียงไปข้างหน้า กล้ามเนื้อบริเวณหลังส่วนล่างจะตึงตัวอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญของอาการปวดหลังส่วนล่างเรื้อรัง
3. มีปัญหาในการทรงตัวให้ตรง และเข่าโก่ง (เป็นการชดเชย)
เมื่อกล้ามเนื้ออิลิออปโซแอสหดตัว จะทำให้เกิดภาวะข้อสะโพกงอเกร็ง ซึ่งข้อสะโพกไม่สามารถเหยียดตรงได้เต็มที่ หากคุณพยายามฝืนตัวเองให้ยืนตรงในท่านี้ ร่างกายจะชดเชยโดยการแอ่นหลังส่วนล่างมากขึ้น หรือ อยู่ใน ท่าที่งอเข่า การอยู่ในท่าที่งอ เข่าเป็นเวลานานจะทำให้กล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้าทำงานอย่างต่อเนื่อง ซึ่งอาจทำให้ภาวะข้อเข่างอเกร็งแย่ลงได้
เมื่อกล้ามเนื้ออิลิออปโซแอสหดตัว จะทำให้เกิดภาวะข้อสะโพกงอเกร็ง ซึ่งข้อสะโพกไม่สามารถเหยียดตรงได้เต็มที่ หากคุณพยายามฝืนตัวเองให้ยืนตรงในท่านี้ ร่างกายจะชดเชยโดยการแอ่นหลังส่วนล่างมากขึ้น หรือ อยู่ใน ท่าที่งอเข่า การอยู่ในท่าที่งอ เข่าเป็นเวลานานจะทำให้กล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้าทำงานอย่างต่อเนื่อง ซึ่งอาจทำให้ภาวะข้อเข่างอเกร็งแย่ลงได้
4. ระยะก้าวสั้นลงและปัญหาในการเดิน
ในการเดินปกติ ขาจะต้องเหยียดไปด้านหลังลำตัวให้มากพอ (การเหยียดสะโพก) แต่หากกล้ามเนื้ออิลิออปโซแอส (iliopsoas) หดสั้นลง การเคลื่อนไหวนี้จะถูกยับยั้ง ส่งผลให้ขาไม่สามารถเหยียดไปด้านหลังได้ขณะเดิน ทำให้ก้าวสั้นลงและแรงส่งจากการเตะลดลง ส่งผลให้การเดินไม่มีประสิทธิภาพ
ในการเดินปกติ ขาจะต้องเหยียดไปด้านหลังลำตัวให้มากพอ (การเหยียดสะโพก) แต่หากกล้ามเนื้ออิลิออปโซแอส (iliopsoas) หดสั้นลง การเคลื่อนไหวนี้จะถูกยับยั้ง ส่งผลให้ขาไม่สามารถเหยียดไปด้านหลังได้ขณะเดิน ทำให้ก้าวสั้นลงและแรงส่งจากการเตะลดลง ส่งผลให้การเดินไม่มีประสิทธิภาพ
5. เพิ่มความเสี่ยงต่อภาวะข้อสะโพกเสื่อมและโรคข้ออักเสบ
หากคุณยืนโดยที่สะโพกงอเล็กน้อยเนื่องจากกล้ามเนื้ออิลิโอโซแอสสั้นลง หัวกระดูกต้นขาและกระดูกเชิงกราน (โพรงข้อต่อ) จะไม่ประกบกันอย่างปกติ ซึ่งจะทำให้แรงกดจากน้ำหนักตัวไม่กระจายอย่างสม่ำเสมอทั่วกระดูกอ่อนข้อต่อ ทำให้แรงกดไปกระจุกตัวอยู่ในบางบริเวณ ในระยะยาว อาจนำไปสู่การสึกหรอของข้อต่อที่ผิดปกติหรือโรคข้อเสื่อมได้
หากคุณยืนโดยที่สะโพกงอเล็กน้อยเนื่องจากกล้ามเนื้ออิลิโอโซแอสสั้นลง หัวกระดูกต้นขาและกระดูกเชิงกราน (โพรงข้อต่อ) จะไม่ประกบกันอย่างปกติ ซึ่งจะทำให้แรงกดจากน้ำหนักตัวไม่กระจายอย่างสม่ำเสมอทั่วกระดูกอ่อนข้อต่อ ทำให้แรงกดไปกระจุกตัวอยู่ในบางบริเวณ ในระยะยาว อาจนำไปสู่การสึกหรอของข้อต่อที่ผิดปกติหรือโรคข้อเสื่อมได้
6. เสียงดังเป๊าะ (เสียงเป๊าะ)
ขณะเคลื่อนไหวร่างกาย เช่น การยกและลดขา (เช่น ท่าเต้นหรือท่าศิลปะการต่อสู้) เอ็นอิลิโอโซแอสที่ตึงอาจขาดได้ขณะที่เคลื่อนผ่านส่วนที่ยื่นออกมาของกระดูกต้นขา (เช่น ปุ่มกระดูกเล็ก) ทำให้เกิดเสียง "แตก" หรือรู้สึกเจ็บปวด
ขณะเคลื่อนไหวร่างกาย เช่น การยกและลดขา (เช่น ท่าเต้นหรือท่าศิลปะการต่อสู้) เอ็นอิลิโอโซแอสที่ตึงอาจขาดได้ขณะที่เคลื่อนผ่านส่วนที่ยื่นออกมาของกระดูกต้นขา (เช่น ปุ่มกระดูกเล็ก) ทำให้เกิดเสียง "แตก" หรือรู้สึกเจ็บปวด
โดยสรุปแล้ว เมื่อกล้ามเนื้อพีโซแอสหดตัว จะส่งผลกระทบต่อเนื่องไปทั่วร่างกายส่วนล่างและกระดูกสันหลัง ไม่เพียงแค่ทำให้เกิดอาการตึงบริเวณด้านหน้าของข้อสะโพกเท่านั้น แต่ยังรวมถึง อาการปวดหลังส่วนล่าง การเรียงตัวของกระดูกเชิงกรานผิดปกติ (เอียงไปข้างหน้า) อาการปวดเข่า และคุณภาพการเดินที่ลดลง เพื่อป้องกันปัญหานี้ จึงควรทำให้กล้ามเนื้อพีโซแอสมีความยืดหยุ่นและเสริมสร้างกล้ามเนื้อหน้าท้องด้วยการยืดกล้ามเนื้อ (เช่น การยืดกล้ามเนื้อสะโพกในท่าลันจ์)
1.
สาเหตุของการเคลื่อนไหวของข้อสะโพกที่ลดลง
- การใช้ชีวิตแบบนั่งๆ นอนๆ และท่าทางที่ไม่ถูกต้อง (ลำตัวยื่นไปข้างหน้า)
หากคุณรู้สึกเจ็บแปลบบริเวณข้อสะโพก ควรตรวจสอบภาพด้านข้างเพื่อดูว่ากระดูกเชิงกรานของคุณยื่นออกมาข้างหน้าหรือไม่
- การใช้ชีวิตแบบนั่งๆ นอนๆ และท่าทางที่ไม่ถูกต้อง (ลำตัวยื่นไปข้างหน้า)
หากคุณรู้สึกเจ็บแปลบบริเวณข้อสะโพก ควรตรวจสอบภาพด้านข้างเพื่อดูว่ากระดูกเชิงกรานของคุณยื่นออกมาข้างหน้าหรือไม่
2.
ผลของการออกกำลังกายและการยืดกล้ามเนื้อ
- ท่ากบ: ช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อต้นขาที่แข็งเกร็งและหดสั้น ทำให้รู้สึกเหมือน "เปิดเชิงกราน"
- ท่ากบ: ช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อต้นขาที่แข็งเกร็งและหดสั้น ทำให้รู้สึกเหมือน "เปิดเชิงกราน"
3.
ความสำคัญของ 'กล้ามเนื้อต้นขาด้านใน'
- ทำหน้าที่มากกว่าแค่การประกบขาเข้าหากัน
- ช่วยในการงอ เหยียด หมุนสะโพก และเพิ่มความมั่นคงโดยรวม
- กล้ามเนื้อส่วนนี้มีความสัมพันธ์กับกล้ามเนื้อหน้าท้องและจำเป็นต่อการรักษาเสถียรภาพของกระดูกสันหลังส่วนเอว
- ทำหน้าที่มากกว่าแค่การประกบขาเข้าหากัน
- ช่วยในการงอ เหยียด หมุนสะโพก และเพิ่มความมั่นคงโดยรวม
- กล้ามเนื้อส่วนนี้มีความสัมพันธ์กับกล้ามเนื้อหน้าท้องและจำเป็นต่อการรักษาเสถียรภาพของกระดูกสันหลังส่วนเอว